معانی کلمه : پلیس

پلیس . [ پ َ ] (اِ) در اصطلاح بنایان ، ناهمواری .

پلیس . [ پ ُ ] (فرانسوی ، اِ) لفظ فرانسوی که در فارسی بمعنی پاسبان اداره ٔ شهربانی (نظمیه ) و گاه بمعنی آن اداره ٔ شهربانی استعمال میشد . عسس . محتسب .

۱. مجموعۀ افرادی که با استفاده از اختیارات قانونی خود، در جهت ایجاد نظم، امنیت، و آرامش در شهر، کشور و جامعه تلاش می‌کنند.
۲. هر یک از افراد متعلق به این مجموعه.
۳. جایی که افراد این مجموعه در آن مستقر هستند.
⟨ پلیس‌ مخفی: (نظامی) کارآگاه.

(پَ) (اِ.) ناهمواری .

(پُ) [ فر . ] (اِ.) 1 - مجموعة نیروهای انتظامی یک کشور، شهر یا جامعه . 2 - پاسبان ، آژان .

سبد بزرگ بافته از ترکه های بید و یا پوست درخت

شهربانی، کلانتری، نظمیه

آژان، پاسبان، شرطه، عسس، محتسب

۱. آژان، پاسبان، شرطه، عسس، محتسب
۲. شهربانی، کلانتری، نظمیه

پاسبان، شهربانی، شهربان