[ویکی فقه] پسر خواهر یا خواهر زاده، فرزند ذکور خواهر است؛ خواهر نسبی باشد یا رضاعی.قرآن در دو آیه به صراحت از پسر خواهر با تعبیر «بَنی اَخَوتِهِنَّ» و «اَبناءِ اَخَوتِهِنَّ» یاد کرده است و در آیاتی دیگر هرچند تصریح بدان نکرده؛ ولی مخاطب این آیات پسر خواهر است؛ مانند «حُرِّمَت عَلَیکُم... و خــلـتُکُم»؛ «لَیسَ... و لا عَلی اَنفُسِکُم اَن تَاکُلوا مِن... بُیوتِ اَخولِکُم اَو بُیوتِ خــلـتِکُم»؛ همچن...