معانی کلمه : پرتو

پرتو. [ پ ُ ] (اِ) شراب معروف کشورپرتقال که نوعی می پخته است . رجوع به پرتکال شود.

۱. روشنایی که از یک جسم نورانی ظاهر شود؛ فروغ؛ روشنی؛ شعاع.
۲. اثر؛ تٲثیر: ◻︎ پرتو نیکان نگیرد هرکه بنیادش بد است / تربیت نااهل را چون گردکان بر گنبد است (سعدی: ۶۱).
۳. (فیزیک) اشعه.
⟨ پرتو افکندن: (مصدر لازم)
۱. تابیدن؛ درخشیدن.
۲. روشنایی دادن.

خمی که مماس آن در هر نقطه در امتداد انتشارِ موجِ نور قرار داشته باشد

انداختن – پرتاب کردن

(تلفظ: parto(w)) شعاعی که از منبع نورانی یا گرما ساطع می‌شود ، درخشش ، تلألؤ ، روشنایی ؛ (به مجاز) اثر، تأثیر .

اثر، نقش

اشعه، تاب، تابش، درخشش، روشنایی، روشنی، سو، شعاع، شعشعه، ضیا، فروغ، نور

۱. اشعه، تاب، تابش، درخشش، روشنایی، روشنی، سو، شعاع، شعشعه، ضیا، فروغ، نور
۲. اثر، نقش