معانی کلمه : پراندوه

پراندوه. [ پ ُ اَ ه ْ ] ( ص مرکب ) سخت غمگین. سخت غمناک. محزون. پرانده. اسیف :
بشد گیو با دل پراندوه و درد
دودیده پر از آب و رخ لاجورد.بزرگان ایران پراندوه و درد
رخان زرد و لبها شده لاجورد.

سخت اندوهگین، بسیارغمگین.

( صفت ) سخت اندوهناکبسیار غمگینپرانده محزون اسیف .