پامِنار، خیاباندر دورۀ قاجار از محله های عودلاجان بود. پس از توسعۀ شهر تهران در ۱۲۸۴ق، در دورۀ سلطنت ناصرالدین شاه قاجار، در محل دروازه شمیران، از دروازه های چهارگانه تهران در دورۀ صفوی احداث شد. به سبب وجود مناری کاشی کاری شده در آن جا، که بقایای مسجد یا مدرسه ای بود، به پا(ی)منار شهرت یافت. پامنار بازارچۀ معروفی داشت و در سه راهِ دانگی پامنار، مدرسۀ دانگی و در قسمت دیگری از آن مدرسۀ نیاکی تأسیس ...