معانی کلمه : پارک

پارک . (اِخ ) نام قناتی است در ملایر.

پارک . (اِخ ) کرسی پادوکاله از ناحیه ٔ آرّاس دارای 670 تن سکنه است .

پارک . (فرانسوی ، اِ) باغ وسیع پردرخت که گردش و شکار و جز آن را بکار است : پارک مخبرالدوله . پارک اتابک . پارک امین الدوله .

توقف اتومبیل در یک محل.

تفرجگاهی باغ‌مانند با محوطۀ وسیع و پُر درخت.

[ انگ . ] ( اِ.) توقف اتومبیل ها و دیگر وسایل نقلیه .

[ فر. ] ( اِ.) 1 - باغ وسیع پر درخت برای گردش و شکار. 2 - محفظه ای توری برای نگه داری بچه های کوچک ، مانک . (فره ).

ایستگاه، توقفگاه

باغ، باغ‌ملی، تفرجگاه، گردشگاه

۱. باغ، باغملی، تفرجگاه، گردشگاه
۲. ایستگاه، توقفگاه