تلفظ بین المللی : /hˌazilˈije/ تلفظ : [h,azil'ije]
لغت نامه دهخدا
هذیلیة. [ هَُ ذَ لی ی َ ] (اِخ ) نام یکی از هفت فرقه ٔ معتزله که اصحاب ابوهذیل علاف اند. (یاداشت به خط مؤلف ، از مفاتیح ). گروهی از فرقه ٔ معتزله و منسوب به هذیل علاف می باشند که شیخ معتزله بود و او از عثمان بن خالدالطویل ، و عثمان از واصل بن عطا اخذ اعتزال کرد. معتقدند که مقدورات الهی سراسر نیست و نابود خواهد شد و این گفتار نزدیک به عقاید جهمیة است که بهشت و دوزخ را نیز در معرض فنا میدانند و گوی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] هذلیه فرقه ای است که از معتزله انشعاب یافته است و به پیروان ابو هذیل اطلاق می شود.معتزله در لغت یعنی گروهی که خود را از دیگران کنار بکشند اما در اصطلاح به کسانی می گفتند که در مصداق ایمان و کفر در اهل کبائر، نه حرف خوارج و نه حرف مرجئه را نپذیرفتند و قسمتی مابین این دو را قائل شدند و رهبرشان واصل ابن عطا می باشد. معنای حدیث متواترحدیث متواتر در نظر اهل حدیث، حدیثی است که از جماعتی نقل ش...
