هدر. [ هَِ ] (ع ص ) گران : رجل هدر؛ مرد گران . (منتهی الارب ). مرد سنگینی که خوبی در او نبود. (اقرب الموارد).
هدر. [ هََ دَ ] (ع ص ) مردم از اعتبار افتاده . (منتهی الارب ). مردم از اعتبار افتاده که خیری در ایشان نیست . (اقرب الموارد).
باطل؛ ضایع و بربادرفته.
〈 هدر دادن: (مصدر متعدی) از بین بردن؛ ضایع کردن.
〈 هدر رفتن: (مصدر لازم) از بین رفتن؛ ضایع شدن.
تلف – نابود
اتلاف، ازدسترفته، باطل، بیهوده، پایمال، تباه، تضییع، تلف، ساقط، ضایع، عبث، گم، مفقود، نابود