معانی کلمه : هتف
لغت نامه دهخدا
هتف . [ هََ ] (ع اِ) آواز. (منتهی الارب ). آواز بلند. بانگ سخت . (از معجم متن اللغة). بانگ بلند. (دهار). هتاف .
فرهنگ معین
(هَ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) بانگ کردن . ۲ - (اِ. ) آواز بلند.

هتف . [ هََ ] (ع اِ) آواز. (منتهی الارب ). آواز بلند. بانگ سخت . (از معجم متن اللغة). بانگ بلند. (دهار). هتاف .