معانی کلمه : هبل

تلفظ بین المللی : /hˈabl/ تلفظ :‌ [h'abl]

لغت نامه دهخدا

هبل . [ هَُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اهبل و هبلاء. (معجم متن اللغة). رجوع به اهبل و هبلاء شود.

هبل . [ هََ ب َ ] (اِخ ) حسن بن علی بن جابرالهبل الیمنی . رجوع به حسن بن علی بن جابر و حسن هبل شود.

هبل . [ هََ ب ِ ] (ع ص ) گرگ حیله گر. محتال . (اقرب الموارد): ذئب هبل ؛ گرگ فریبنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)....

فرهنگ معین

(هُ بَ ) [ ع . ] (اِ. ) از بت های جاهلیت در کعبه .

دانشنامه عمومی

هُبَل مهم ترین بُت از ۳۶۰ بُت ای بود که اعراب پیش از اسلام در کعبه قرار داده و می پرستیدند.تعداد ۳۶۰ بت شاید نمادی از ۳۶۰ روز سال بود.ایزد هبل را دو قبیلهٔ عربِ بنی کنانه و قریش می پرستیدند. تندیس این بُت به چهرهٔ انسان و از عقیق سرخ ساخته شده و آن را درون کعبه جای داده بودند. دست راست اش را که شکسته بود با دستی ساخته از زر جای گزین کرده بودند. بُت هبل هنگام فتح مکه همراهِ دیگر بت ها نابود شد.wiki...

دانشنامه اسلامی

[ویکی اهل البیت] از هباله گرفته شده که به معنای غنیمت است؛ یعنی بتی که عبادت او مغتنم می باشد یا هر کس او را پرستش کند به غنیمت می رسد.هبل بت قبیله «بنی کنانه» بود که قریش نیز آن را می پرستیدند و قبیله کنانه نیز بت های «لات» و «عزّی» را که مربوط به قریش بود، عبادت می کردند و دیگر اقوام عرب هم مجموع آن ها را حرمت می نهادند و در هر سال اجتماعی از آن ها برگرد، این بتان تشکیل می شد.به گفته «ابومنذر» ب...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

هبل . [ هَُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اهبل و هبلاء. (معجم متن اللغة). رجوع به اهبل و هبلاء شود.

هبل . [ هََ ب َ ] (اِخ ) حسن بن علی بن جابرالهبل الیمنی . رجوع به حسن بن علی بن جابر و حسن هبل شود.

هبل . [ هََ ب ِ ] (ع ص ) گرگ حیله گر. محتال . (اقرب الموارد): ذئب هبل ؛ گرگ فریبنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)....

دانشنامه عمومی

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : هبل

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

دانشنامه عمومی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : هبل

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

دانشنامه عمومی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات