تلفظ بین المللی : /nˈik bˈaxti/ تلفظ : [n'ik b'axti]
لغت نامه دهخدا
نیک بختی. [ ب َ ] ( حامص مرکب ) سعادت. توفیق. فلاح. خوشبختی : خوبان همه سپاهند اوشان خدایگان است مر نیک بختی ام را بر روی او نشان است.رودکی.که تو نیک بختی ز یزدان شناس مدار از تن خویش هرگز سپاس.فردوسی.نیک بختی هرکه را باشد همه زآن سر بود.فرخی.گفته اندروی نیکو دلیل نیک بختی این جهان است. ( نوروزنامه ). خدای عزوجل این بنده را از سعادت خدمت... نصیبی ارزانی دارد تا نیک بختی او تمام شود. ( فارسنامه ابن...
