تلفظ بین المللی : /nˈejzeː bˈɑz/ تلفظ : [n'ejze: b'Az]
لغت نامه دهخدا
نیزه باز. [ ن َ / ن ِ زَ / زِ ] ( نف مرکب ) کسی که نیزه می اندازد و در نیزه زدن ماهر است. ( ناظم الاطباء ). که نیزه بازد. رامح. نیزه افکن : به درگاه سپه سالار مشرق سوار نیزه باز خنجراوژن.منوچهری.|| که تمرین و مشق به کار بردن نیزه کند. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به نیزه بازی شود. || صائد دراهم. آنکه به خواهش یا فریب یا زرنگی و مهارت خاص مالی ازکسی گیرد یا نفعی از بزرگان و اعیان حاصل کند. کلاش.سوری. اخ...
فرهنگ عمید
۱. آن که با نیزه جنگ می کند و در نیزه زدن ماهر است. ۲. [مجاز] آن که با پررویی و نیرنگ بازی چیزی از کسی بگیرد.
