معانی کلمه : نوفه

تلفظ بین المللی : /nˈuːfeː/ تلفظ :‌ [n'u:fe:]

لغت نامه دهخدا

نوفه. [ ف َ ] ( اِ ) آواز بلند. ( از لغت فرس ص 502 ) ( اوبهی ). خرویله نیز گویند. ( لغت فرس ص 502 ). شور و غوغا و صدا و آواز بلند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). غوغائی که از کثرت ازدحام مردمان یا جانوران خیزد. ( ناظم الاطباء ). نیز رجوع به نوف و نوفیدن شود : با نعره اسبان چه کنم لحن مغنی با نوفه گردان چه کنم مجلس و گلشن.ابراهیم بزاز ( لغت فرس )....

فرهنگ عمید

بانگ و فریاد، شوروغوغا.

فرهنگ معین

(فِ ) (اِ. ) شور و غوغا، بانگ و فریاد.

دانشنامه آزاد فارسی

نوفه (noise)(یا: آلودگی صوتی، صدای نامطلوب) از شکل های بارز آلودگی به شمار می آید، امّا به علت آن که نزد افراد متفاوت، به یک میزان موجب آزار و اذیت نمی شود، اندازه گیری آن دشوار است. اگر سروصدا در باند بسامد باریک واقع شود، حتی اگر سطح آن زیر ۸۵ دسی بل باشد و فرد فقط برای مدّت کوتاهی در معرض آن قرار گیرد، ممکن است به فقدان شنوایی موقت بینجامد. سطوح پایین تر سروصدا حساسیّت زا و محرک اند، امّا ظاهرا...

گویش دزفولی

سروصدا

مترادف و متضاد

سروصدا

پارازیت، خش‌خش

۱. پارازیت، خشخش
۲. سروصدا

فرهنگستان زبان و ادب

{noise} [فیزیک] 1. رفتارهای نادوره ای یک سامانه به سبب وجود نیروهای کاتوره ای 2. اختلال های ناخواسته و ابهام آمیز کاتوره ای در نشانک

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

معانی کلمه : نوفه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

گویش دزفولی

مترادف و متضاد

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

معانی کلمه : نوفه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

گویش دزفولی

مترادف و متضاد

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

نظرات