معانی کلمه : نوشین روان
لغت نامه دهخدا
نوشین روان. [ رَ ] ( اِخ ) انوشیروان. نوشیروان. صورتی است ازنام انوشیروان. رجوع به انوشیروان شود :
هم سبب امن را رایت توکیقباد
هم اثر عدل را رای تو نوشین روان.عنصر نوشین روان عدل به عالم
هرمز دولت طراز تاجور آورد.
هم سبب امن را رایت توکیقباد
هم اثر عدل را رای تو نوشین روان.عنصر نوشین روان عدل به عالم
هرمز دولت طراز تاجور آورد.
فرهنگ معین
(رَ ) (اِمر. ) روان شیرین ، جان شیرین .
