تلفظ بین المللی : /noʃˈekoftˌeː/ تلفظ : [noS'ekoft,e:]
لغت نامه دهخدا
نوشکفته. [ ن َ / نُو ش ِ ک ُ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) تازه شکفته شده. گل یا غنچه ای که به تازگی باز شده و در کمال طراوت و شادابی است : روی تو چون شنبلید نوشکفته بامدادروی من چون شنبلید پژمریده در چمن.منوچهری.که آن نوشکفته گل نورسیدهمی گشت از باد چون شنبلید.؟ ( از لغت اسدی ).ای گل خندان نوشکفته نگه دارخاطر بلبل که نوبهار نماند.سعدی....
