نوسنگی. [ ن َ / نُو س َ ] ( اِ مرکب ) ( اصطلاح زمین شناسی ) اولین قسمت دوره دوم دوران چهارم زمین شناسی ، به عبارت دیگر دوره هولوسن - که دوره دوم از دوران چهارم است - با عصر نوسنگی آغاز می شود. عصر نوسنگی پس از دوره حجر قدیم است. در دوره نوسنگی بشر توانسته است مصنوعات سنگی خود را تراش و صیقل بدهد و ابزارهای ظریف سنگی بسازد. این عصر به عصر پیدایش فلزات منتهی میشود. ( فرهنگ فارسی معین ). عصر حجر جدید...
فرهنگ عمید
۱. دوره ای پس از عصر حجر قدیم که انسان ابزارهای سنگی تراشیده و صیقلی به کار می برد، عصر حجر جدید. ۲. (زمین شناسی ) قسمت اول دورۀ دوم دوران چهارم زمین شناسی، نئولی تیک.
فرهنگ معین
(نُ. سَ ) (اِمر. ) دوران پیش از تاریخ که انسان ابزارهای سنگی می ساخته .
دانشنامه آزاد فارسی
نمای اتاق ساخته شده در دوران نوسنگی (Neolithic)آخرین دوره از «عصر سنگ». مشخصۀ دورۀ نوسنگی ظاهرشدن جماعت های کشاورز اسکان یافته ای بود که جانوران اهلی را نگهداری می کردند و علاوه بر سفالگری، ابزارهای سنگی پیشرفته و ظریف می ساختند. دورۀ نوسنگی در نقاط مختلف جهان در زمان های متفاوتی آغاز شد و پایان یافت. برای نمونه، نخستین جماعت های نوسنگی در حدود ۹هزار سال پیش در خاورمیانه ظاهر شدند و پس از آن ها جم...
مترادف و متضاد
neolithic(صفت)
نوسنگی، وابسته به عصر حجر جدید
فرهنگستان زبان و ادب
{Neolithic} [باستان شناسی] دوره ای در پیش از تاریخ که در آن انسان ابزارهای سنگی را صیقل و تراش می داد، و هنوز از فلزات استفاده نمی کرد؛ در این دوره کشاورزی و اهلی کردن چارپایان آغاز می شود
متـ . عصر نوسنگی New Stone Age
