تلفظ بین المللی : /noːhˈeːɡar/ تلفظ : [no:h'e:gaR]
لغت نامه دهخدا
نوحه گر. [ ن َ / نُو ح َ / ح ِ گ َ ] ( ص مرکب ) آنکه نوحه می کند. ( ناظم الاطباء ). که فغان و شیون و زاری کند : من که خاقانیم به باغ جهان عندلیبم ولیک نوحه گرم.خاقانی.دیدم صف ملائکه ٔچرخ نوحه گرچندان که آن خطیب سحر در خطاب شد.خاقانی.چنان غریو برآورده بودم از غم عشق که بر موافقتم زهره نوحه گر می گشت.سعدی. || نوحه خوان. که در مجالس عزا چون مصیبت رسیدگان به آواز شیون و زاری و نوحه خوانی کند : ببارید ...
