تلفظ بین المللی : /nˈamak sˈuːd/ تلفظ : [n'amak s'u:d]
لغت نامه دهخدا
نمک سود. [ ن َ م َ ] ( ن مف مرکب ) هرچیزی را گویند که بر آن نمک پاشیده باشند عموماً. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). نمک سوده. || گوشت قدید و کباب گوشت قدید را گویند خصوصاً. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). گوشت خشک کرده نمک پاشیده برای نگاه داشتن. ( فرهنگ خطی ). گوشت که شرحه شرحه کنند و بر آن نمک و ابازیر پاشند. ( یادداشت مؤلف ). گوشت کهنه و خشکیده و نمک زده. مقابل گوشت تر و تازه : نداری نمک سودو هیزم نه...
فرهنگ عمید
ویژگی گوشت یا چیز دیگر که آن را در نمک خوابانده و با نمک پرورده باشند.
فرهنگ معین
( ~. ) (ص مف . ) گوشت یا هر چیز دیگر که آن را در نمک خوابانده باشند.
