تلفظ بین المللی : /nˈaq1b kˈoni/ تلفظ : [n'aq1b k'oni]
لغت نامه دهخدا
نقب کنی. [ ن َ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل نقب کن. نقب زنی. رجوع به نقب کن شود.
دانشنامه آزاد فارسی
نَقْب کَنی (mining)(یا: مین گذاری) در جنگ، اصطلاح نظامی به معنای کندن تونل در زیر موضع دشمن. انتهای نقب را با مواد منفجره پر و با انفجار آن، موضع دشمن و افراد مستقر در آن را نابود می کنند. این تکنیک بارها در خلال جنگ جهانی اول در «جبهۀ غرب» به کار گرفته شد، اما این نقص را داشت که سربازان صدمه ندیدۀ دشمن غالباً می توانستند به سرعت از حفرۀ بزرگ حاصل از انفجار دفاع کنند و مانع از رسیدن مهاجمان به آن ...
