(یا: نقاشی زیر لاکی) نوعی نقاشی بر روی اشیاء مقوایی، که سطح آن جلوه ای جلایافته، همچون شیشه، دارد. گمان می رود این اسلوب نخست در هند و بعد در اروپا و سپس در ایران رواج یافته باشد. نقاشی لاکی در ایران در دورۀ صفوی بسیار متداول شد. جلد کتاب و اشیائی همچون قاب آینه، جعبه، سینی، و غیره را با این شیوه نقاشی می کردند. کاغذی که در اصل برای این گونه نقاشی استفاده می شد، کاغذ خانبالیغ یا کاغذ اصلی چینی که ...