تلفظ بین المللی : /nˈaʔl bˈahɑ/ تلفظ : [n'a?l b'ahA]
لغت نامه دهخدا
نعل بها. [ ن َ ب َ ] ( اِ مرکب ) مالی که فدیه ولایت خودبه لشکر دشمن قوی دهند تا تاراج نکند. ( غیاث اللغات ). مالی و زری را گویند که به تصدق و فدای ولایت خود به لشکر خصم دهند تا از تاخت و تاز ایمن باشند. ( برهان قاطع ). زری که به لشکر بیگانه دهند از جهت بازگشتن وی از این دیار. ( آنندراج ). نقدی که پادشاه غالب از مغلوب ستاند. مالی که سلطان و امیر مغلوب برای مراجعت و صلح به پادشاهی غالب دهد. ( یادداش...
