نعت. [ ن َ ] ( ع اِ ) صفت. ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). نشان. ( مهذب الاسماء ) ( السامی ). نشانه. نشانی.( یادداشت مؤلف ). وصف. توصیف. ج ، نعوت : روی ترکان را تا وصف به لاله ست و به گل زلف خوبان را تا نعت به قیر و ساج است.مسعودسعد.صفت و نعت او به نزد خردهمه آلاء و کبریا باشد.مسعودسعد.جاوید همی باش به این نعت و به این وصف پاکیزه به اخلاق و پسندیده به افعال.معزی ( آنندراج ).وصفش همه تنزیه ز پیون...
فرهنگ عمید
۱. ویژگی، صفت، خصلت. ۲. ستایش. ۳. وصف کردن کسی یا چیزی به نیکی.
فرهنگ معین
(نَ ) [ ع . ] ۱ - (اِ. ) ستایش ، مدح . ۲ - (مص م . ) وصف کردن کسی یا چیزی به نیکی . ۳ - صفت . ج . نعوت .
دانشنامه آزاد فارسی
نَعْت(در لغت به معنی ستایش و مدح) آغازین سخن هر اثر ادبی، نظم یا نثر، پس از یاد پروردگار، در ثنا و ستایش پیامبر اسلام (ص). شاعران هم روزگار آن حضرت، همچون کعب بن زُهیر ( ـ۲۶ق)، نخستین کسانی بودند که به نعت پیامبر (ص) پرداختند. پس از آن نیز بسیاری از شاعران و نویسندگان، بعد از یاد پروردگار و ستایش پیامبر اسلام (ص)، به اصل کتاب وارد شده اند. نعت در شعر فارسی در قالب ویژه ای سروده نشده است . اما در ق...
