نشید. [ ن َ ] (ع اِ) بلندی آواز. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). بلند کردن آواز. (شرح قاموس از حاشیه ٔ برهان ). رفعالصوت . (متن اللغة) (اقرب الموارد) (المنجد). || شعر در جواب خوانده شده . (منتهی الارب ). شعر در جواب شعر خوانده شده . (ناظم الاطباء). شعری که در جواب با هم خوانده باشند. (شرح قاموس از حاشیه ٔ برهان ). شعر متناشد بین قوم . (متن اللغة) (اقرب الموارد). نشیدة. انشود. (المنجد). ج ، نشائد ....
فرهنگ عمید
۱. شعری که در جمعیت یا انجمنی برای یکدیگر بخوانند. ۲. سرود، آواز.
فرهنگ معین
(نَ ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - شعری که در انجمنی برای یکدیگر بخوانند. ۲ - در فارسی به معنای سرود و آواز.
دانشنامه آزاد فارسی
نَشیدنوعی تصنیف در موسیقی قدیم ایران. این نوع اگر روی شعر عرب ساخته می شد به آن نشید عرب و اگر روی شعر فارسی ساخته می شد به آن نشید عجم می گفتند. آن گونه که از کتاب های قدیم موسیقی ایرانی برمی آید، نشید عرب از اقسام تصنیف و از قدیمی ترین آن هاست و در بعضی از نشید های عرب دو بیت شعر عربی بدون ضرب و به حالت آواز خوانده می شد.wikijoo: نشید...
فرهنگ فارسی
شعری که درجمع برای دیگران بخوانند، سرودو آواز۱- (مصدر ) بالا بردن صوت. ۲- (اسم ) شعری که برای یکدیگر خوانند . ۳ - نظم و نثری که بدان ترنم کنند . ۴ - سرود : میخواند نشید مهربانی بر شوق ستاره یمانی . ( نظامی گنجینه گنجوی .ص ۳۵۸ ) یا نشید عرب .از اقسام چهارده گانه اصناف تصانیف که بوسیله قدما در اشعار عرب انشاد شده است و آن چنان باشد که دو بیت عربی را به نثر نغمات ادا کرده اند و دو بیت دیگر را به نظم ...
