نرگه. [ ن َ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) به معنی اول نرگ است که جرگه و حلقه زدن و صف کشیدن مردم و حیوانات دیگر باشد، و بعضی گویند این لغت به این معنی ترکی است. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). جرگه و حلقه زدن دور شکار. ( ناظم الاطباء ). مرحوم بهار در سبک شناسی در زمره ٔلغات مغولی که وارد فارسی شده نوشته است : «نرکه به معنی شکار جرگه [ در تاریخ سیستان یرگه به یاء ] و فارسی آن شکار رژه است که در بیهقی چاپی شکارژه ...
