تلفظ بین المللی : /nˈaxatʃˌirɑn/ تلفظ : [n'axatS,iRAn]
لغت نامه دهخدا
نخچیران. [ ن َ ] ( اِ ) ج ِ نخچیر. ( از آنندراج ). || ( اِخ ) خسرو پرویز که دارالملک در کوره خسروخره و مدین داشته شهری در آن حدود بساخت و در آن قصری از سنگ سیاه قریب یکصد ذرع ارتفاع [ بساخت ] که در آن چنان حجاری کرده بودند که درز بر سنگ ها دریافته نمی شود و هر کس گمان می برد که یکپارچه سنگ است که در آن طاق و ایوان و رواقهای متعدد ساخته اند، و در آن حوالی باغی بنیاد نهاد که یکهزار درخت انگور غرس شد...
