تلفظ بین المللی : /nˈaxarrˌɑz/ تلفظ : [n'axaRR,Az]
لغت نامه دهخدا
نخراز. [ ن ُ ] ( اِ ) بزی را گویند که پیشرو گله و رمه گوسفند باشد. ( جهانگیری ) ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). بز پیش آهنگ گله. ( ناظم الاطباء ). عربان آن را کراز خوانند. ( برهان قاطع )( آنندراج ). آن را نهاز نیز گویند. ( فرهنگ نظام ) ( انجمن آرا ). نهاز. پیشرو گله. ( فرهنگ خطی ) : سپه دشمن او را گله ای دان که در اونه چراننده شبان است و نه ره جو نخراز.فرخی ( از جهانگیری )....
فرهنگ عمید
بز نری که پیشاپیش گلۀ گوسفند حرکت کند، پیشروی گله، نهاز: داعی عدل ملک پرور او / گرگ را داده منصب نخراز (ابوشکور: شاعران بی دیوان: ۸۷ ).
