معانی کلمه : نخجیربانی

تلفظ بین المللی : /nˌaxdʒirbˈɑni/ تلفظ :‌ [n,axdZiRb'Ani]

لغت نامه دهخدا

نخجیربانی. [ ن َ ] ( حامص مرکب ) صید. صیادی. شکار کردن. شکارچی گری :
درخت افکن بود کم زندگانی
به درویشی کشد نخجیربانی.

نظامی.

در این دشت نخجیربانی کنم
به رسم ددان زندگانی کنم.

نظامی.

صیادی: درخت افکن بُوَد کم زندگانی / به درویشی کشد نخجیربانی (نظامی۲: ۳۲۶ )

صید و صیادی شکار کردن شکارچی گری

صیادی، شکارجی گری؛ مثال: مو آن باز سفیدم همدانی/ لانه در کوه دارم سایبانی/ به بال خود پرم کوهان به کوهان/ به چنگ خود کرم نخجیربانی (بابا طاهر عریان).