تلفظ بین المللی : /nɑpˈɑk dˈin/ تلفظ : [nAp'Ak d'in]
لغت نامه دهخدا
ناپاک دین. ( ص مرکب ) کافر. ملحد. بی دین. ( ناظم الاطباء ). بددین. کج اعتقاد. که بر دین راست و درست نیست. که صاحب دین پاک نیست : تو دانی که ارجاسب ناپاک دین بیامد به کین با سواران چین.فردوسی.بدو گفت ضحاک ناپاک دین چرا بنددم ؟ چیست با منش کین.فردوسی.بفرمود کشتن به شمشیر کین که ناپاک بودند و ناپاک دین.سعدی.|| ( اِ مرکب ) دین ناپاک. دینی که حنیف نیست. دینی که راست و درست و به حق نیست....
