معانی کلمه : ناهار خوردن
لغت نامه دهخدا
ناهار خوردن. [ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) ناهار شکستن. صبحانه خوردن. به ناشتا خوردن. || روزه گشادن. روزه بازکردن. افطار کردن. || در تداول ، طعام خوردن به نیمروز.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ۱ - صبحانه خوردن ناشتاخوردن . ۲ - افطارکردن روزه شکستن .۳ - غذاخوردن در وسط روز.
مترادف و متضاد
dine (فعل)
ناهار خوردن، شام خوردن، شام دادن
lunch (فعل)
ناهار خوردن
tiffin (فعل)
ناهار خوردن