معانی کلمه : نافرهخته

تلفظ بین المللی : /nɑfˈarahxˌateː/ تلفظ :‌ [nAf'aRahx,ate:]

لغت نامه دهخدا

نافرهخته. [ ف َ هَِ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) ادب ناگرفته. غیرمتأدب. ادب نادیده. تعلیم نیافته. ریاضت ندیده. ناآموخته : ربض ؛ شتر نافرهخته. ( السامی فی الاسامی ). || مردم بی ادب و زشت روی باشد. ( برهان ). بی ادب. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). زشت. بدخو. گستاخ. ( از ناظم الاطباء ). زشتخو. بی تربیت. بدمنش : زشت و نافرهخته و نابخردی آدمی رویی و در باطن ددی.طیان ( از آنندراج ).|| صاحب برهان قاطع به معنی ...

فرهنگ عمید

۱. بی ادب، بدخو: زشت و نافرهخته و نابخردی / آدمی رویی و در باطن ددی (طیان: شاعران بی دیوان: ۳۲۰ ).
۲. وحشی، بی تربیت.

فرهنگ معین

(فَ هِ تِ ) (ص مف . ) بی ادب ، بی تربیت ، بدخو.

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : نافرهخته

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

معانی کلمه : نافرهخته

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات