معانی کلمه : نابود کردن
لغت نامه دهخدا
نابود کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نیست کردن. معدوم کردن. ناپیدا کردن. ( ناظم الاطباء ). افناء. اطاحة. استهلاک. ( منتهی الارب ). اعدام. محو کردن. ازبین بردن. از میان برداشتن. فانی کردن :
هر چند که شاه نامور باشد
نابود کنی نشان و نامش را.بود من نابود کرد و یاد من نسیان گرفت.
هر چند که شاه نامور باشد
نابود کنی نشان و نامش را.بود من نابود کرد و یاد من نسیان گرفت.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) نیست کردن معدوم کردن .
مترادف و متضاد
واژه نامه بختیاریکا
اَو به جا نُهادن؛ بو نُهادن ور جایی؛ درقونیدِن؛ سر بار کم کردن؛ پِچِک کندِن؛ پِر کندن؛ سُلُف کِردِن؛ قِقِشت وَندِن؛ سَر خَردِن؛ کُتِ دراَوُردن؛ نِشُندِن سرچل سرد؛ ور پا کردن؛ ور داشتِن؛ کُت ورچیدِن
نِتار وُرداشتِن؛ سَر خَردِن؛ درقونیدِن؛ قَونیدِن؛ پِر کندن؛ پِچِک کندِن؛ بو نُهادن ور جایی؛ کُت ورچیدِن؛ ور چیدِن
نِتار وُرداشتِن؛ سَر خَردِن؛ درقونیدِن؛ قَونیدِن؛ پِر کندن؛ پِچِک کندِن؛ بو نُهادن ور جایی؛ کُت ورچیدِن؛ ور چیدِن
