میکده. [ م َ / م ِ ک َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) شرابخانه و میخانه. ( ناظم الاطباء ). خرابات. خانه خمار. آنجا که در آن می خورند. ماخور. حانه. خانه. حانوت. جایی که در آن شراب فروشند. ( یادداشت مؤلف ) : من به بانگ مؤذنان کز میکده بانگ مرغ زندخوان آمد برون.خاقانی.هم میکده را خدایگانیم هم دردپرست را ندیمیم.خاقانی.ای میزبان میکده ایثار کن به مابیغوله ای که از پی غولان رمیده ایم.خاقانی.گر مرید صورتی در صو...
میخانه، جای می وردن، جای باده فروختن (اسم ) جایی که در آن شراب فروشند و شراب نوشند میخانه : چون پیرشدی حافظ . از میکده بیرون آی رندی و هوسناکی در عهد شباب اولی . ( حافظ )
دانشنامه عمومی
میکده مکانی برای تهیه و نوشیدن می، شراب، یا مشروبات الکلی است. بار مشابه میکده در کشورهای دیگر است. میکده قزوین ممنوعیت الکل در ایالات متحده سعدی حافظ
