میرزای قمی، ابوالقاسم (بروجرد ۱۱۵۰ـ قم ۱۲۳۱ق)(معروف به: صاحب قوانین، یا محقق قمی) فقیه و اصولی امامی ایرانی. در حدیث، رجال، فلسفه و کلام نیز تبحر داشت. پدرش از اهالی شفتِ رشت بود. در جاپلق نزد پدرش، در خوانسار نزد پدرزنش، سید حسین خوانساری، و در کربلا نزد وحید بهبهانی درس خواند. سرانجام در قم اقامت گزید و به تدریس، تألیف و فتوا پرداخت. بیشتر آثارش را در قم نوشت. ملا احمد نراقی، شیخ حسن قفطان نجفی،...
