میتین. ( اِ ) کلنگ و میله آهنین که سنگ تراشان بدان سنگ کنند و تراشند. ( ناظم الاطباء ). تبری یا کلنگی بود که بدان کوه و زمین کنند. ( لغت فرس اسدی ). کلنگ و تیشه را گویند که بدان زمین کنند. کلنگ و میله ٔآهنین که سنگتراشان بدان سنگ تراشند. ( یادداشت مؤلف ). کلنگی باشد که بدان کوه کنند. ( فرهنگ اوبهی ). کلنگ و میل آهنی که سنگ تراشان بدان سنگ تراشند و بشکافند و بکنند. ( برهان ). || دیلم. دستک. برطیل....
فرهنگ عمید
تیشه یا میله که با آن سنگ می تراشند، کلنگ: به تندی چنان اوفتد بر برم / که میتین فرهاد بر بیستون (آغاجی: شاعران بی دیوان: ۱۹۵ ).
فرهنگ معین
(اِ ) کلنگ ، تیشه یا میلی که با آن سنگ را بتراشند.
