کلماتور
۱. میاندار بودن.
۲. شاخص و رهبر بودن در میان جمعی.
⟨ میانداری کردن: (مصدر لازم) [قدیمی، مجاز] در میان جمعی خود را شاخص نمودن و جلبتوجه کردن: ◻︎ میان نداری و دارم عجب که هر ساعت / میان مجمع خوبان کنی میانداری (حافظ: ۸۸۸).
اجرای قوانین در یک نظرآزمایی با اختیارات ویژه