معانی کلمه : مولای

مولای. [ م َ / مُو ] ( اِخ ) از امرای مغول غازان که وصاف الحضرة گاه او را «ملا» و گاه «ملای » و گاه نیز «مولای » می نویسد. ( تاریخ وصاف ص 374، 377، 378، 379، 380، 397، 410، 411، 414 ). از سرداران معروف غازان بوده است و نام او مخصوصاً در جنگ غازان با مصریان و شامیان در شهور سنه 697 هَ. ق. و سالهای بعد بسیار می آید. رجوع شود به یادداشتهای قزوینی ج 3 ص 335.

که وصاف الحضره گاه او را [ ملا ] و گاه [ ملای ] و گاه نیز [ مولای ] می نویسد ٠