تلفظ بین المللی : /mˌovahhˈedin/ تلفظ : [m,ovahh'edin]
لغت نامه دهخدا
موحدین. [ م ُ وَح ْ ح ِ ] ( اِخ ) الموحدین. سلسله سلاطینی که در افریقا و اسپانیا سلطنت داشتند. ( یادداشت لغت نامه ). فرقه ای از مسلمین در شمال افریقا که به عنوان اعتراض بر عقاید مسلمین مشبهی و مجسمی قیام کردند و بر خلاف ایشان به نفی تشبیه و تجسیم در باب ذات باری تعالی عقیده داشتند. پیشوای این فرقه ابوعبداﷲ محمدبن تومرت بود از قبیله مسمودة که مردم را به توحید می خواند و پیروانش او را مهدی منتظر می ...
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع موحد در حالت نصبی و جری ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند )
