مهایانه. [ م َ ن َ ] ( اِخ ) بوداییان شمال خود را بدین نام می خواندند و آن به معنی کشتی بزرگ است. ( از ایران در زمان ساسانیان ص 60 ). رجوع به مهایانا شود.
دانشنامه عمومی
در بوداگرایی هم دو شاخهٔ اصلی وجود دارد. نام آن ها هینهَ یانَه و مهایانَه است. یانه در سانسکریت یعنی راه. هینه یعنی کوچک و محدود و کهتر. مها یعنی بزرگ و مهتر. در فارسی می شود آن ها را کهراه و مهراه ترجمه کرد.پاشایی، ع.: فراسوی فرزانگی (پرَگیا پارَمیتا)، نشر نگاه معاصر، تهران ۱۳۸۰.فرق بنیادین هینه یانه (کهراه) با مهایانه (مهراه) اینست که آرمان هینه یانی ها تک-بیداری (اَرهت شدن) است ولی مهایانی ها ب...