معانی کلمه : منصب

تلفظ بین المللی : /mˈansab/ تلفظ :‌ [m'ansab]

لغت نامه دهخدا

منصب . [ م ُ ص ِ ] (ع ص ) هم ّ منصب ؛ اندوه رنج آور. (منتهی الارب ). هم ّ و اندوه رنج آور. (ناظم الاطباء).

منصب . [ م ُ ص َ ] (ع ص ) مانده گردانیده شده و رنج رسیده و دردمندگشته . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به اِنصاب شود.

منصب . [ م ِ ص َ ] (ع اِ) دیگدان آهنی . (منتهی الارب ). ابزاری آهنین که دیگ را بر آ...

فرهنگ عمید

۱. مقام، رتبه، پایه.
۲. شغل رسمی.

فرهنگ معین

(مَ صَ ) [ ع . ] (اِ. ) مقام ، شغل رسمی . ج . مناصب .

فرهنگ فارسی

مقام، رتبه، پایه، شغل رسمی، مناصب جمع
( اسم ) ۱ - مقام رتبه درجه : [ هوس منصبهای عالی بر خاطرم گذرانم ... ] ( انوار سهیلی ) ۲ - شغل رسمی جمع : مناصب .
مانده گردانیده شده و رنج رسیده و دردمند گشته .

مترادف و متضاد

پیشه، سمت، شغل، کار

پایگاه، جاه، درجه، قدر، مرتبه، مقام

۱. پایگاه، جاه، درجه، قدر، مرتبه، مقام
۲. پیشه، سمت، شغل، کار

post (اسم)پست، تعجیل، مسئولیت، منصب، سمت، موقعیت، مسند، مقام، شغل، چاپار، صندوق پست، بسته پستی، پستخانه، ارسال سریع، سیستم پستی، تیر تلفن و غیره، پست نظامی، مجموعه پستی، تیردگل کشتی و امثال آنoffice (اسم)مسئولیت، کار، منصب، وظیفه، خدمت، دفتر، اداره، اشتغال، ...