معانی کلمه : مناه

تلفظ بین المللی : /manˈɑh/ تلفظ :‌ [man'Ah]

لغت نامه دهخدا

مناة. [ م َ ] (ع اِ) مَنا. (اقرب الموارد). رجوع به منا (معنی اول ) شود.

مناة. [ م َ ] (اِخ ) موضعی است به حجاز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

مناة. [ م َ ] (اِخ ) نام بتی است درعرب . (مهذب الاسماء). نام بتی ، مَنَوی ّ منسوب بدان . (منتهی الارب ). نام بتی که مناءة نیز گویند. (ناظم الاطباء). بتی اس...

فرهنگ فارسی

موضعی است به حجاز .

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه: مناة (۱ بار). ابن کلبی در کتاب «الاصنام» می‏نویسد: مناة بتی بود متعلق به قبیله هذیل و خزاعه، این بت در ساحل دریا در ناحیه مشلل در محلی موسوم به «قُدید» میان مکه و مدینه قرار داشت، پیش همه عرب محترم بود و در کنارش قربانی می‏کردند، قبیله اوس و خزرج برای آن قربانی و هدایا می‏بردند. قبیله اوس و خزرج چون به حج می‏رفتند پس از بازگشت سرخود را در نزد منات تراشیده و آنرا اتمام حج م...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

مناة. [ م َ ] (ع اِ) مَنا. (اقرب الموارد). رجوع به منا (معنی اول ) شود.

مناة. [ م َ ] (اِخ ) موضعی است به حجاز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : مناه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مناه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات