منافق. [ م ُ ف ِ ] ( ع ص ) آنکه کفر پنهان دارد. ( مهذب الاسماء ). کسی که در آشکار دعوی مسلمانی کند و در نهان کفر ورزد. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). دارای نفاق و دورویی در دین یعنی پنهان کردن کفر و آشکار نمودن ایمان. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). آنکه به زبان اظهار ایمان کند و کفر را در قلب خود نهان دارد. ( از اقرب الموارد ). آنکه اعتقاداً کفررا پنهان دارد و قولاً ایمان را آشکار سازد. ( از ت...
فرهنگ عمید
۱. کسی که ظاهرش خلاف باطنش باشد، دورو. ۲. کسی که در باطن کافر باشد و به زبان اظهار دین داری کند. ۳. کسی که اظهار دوستی کند و در باطن دشمن باشد.
فرهنگ معین
(مُ فِ ) [ ع . ] (اِفا. ) دورو، ریاکار.
دانشنامه آزاد فارسی
مُنافِقدر اصطلاح قرآنی ـ کلامی کسی که در ظاهر مؤمن است، ولی در باطن کافر است و به خدا ایمان ندارد، به تعبیر دقیق تر نه از مؤمنان است نه از کافران، بلکه «مُذَبْذَب» و شکاک است؛ ولی چون شک او صادقانه نیست، در شک خود منفعت اندیش است، لذا هیچ گونه معصومیتی ندارد (نساء: ۱۴۳). این واژه ۳۲بار در قرآن آمده است و خداوند در سورۀ بقره منافقان را کسانی توصیف می کند که ادعای ایمان به خدا و روز قیامت می کنند، ا...
فرهنگ فارسی
دورو، کسی که ظاهرش خلاف باطنش باشد، کسی که اظهاردوستی کندودرباطن دشمن باشد ( اسم ) ۱ - آنکه ظاهرش مخالف باطنش باشد دو رو : [ در خرقه ازین بیش منافق نتوان بود بنیاد ازین شیوه رندانه نهادیم . ] ( حافظ .۲ ) ۲۵۶ - آنکه در ظاهر مسلمان و در باطن کافر باشد : [ این درشان منافقان است و قومی از مشرکان مکه .. ] ( کشف الاسرار ۵٠۳:۲ ) جمع : منافقین .
[ویکی فقه] بحث نفاق یکی از مباحثی است که در قرآن بسیار به آن پرداخته شده است تا جایی که سوره ای به نام «سوره منافقون» بر پیامبر ص نازل شده است.«منافق» واژه ای است قرآنی که از ماده «نفق» و «نفاق» گرفته شده و در لغت به معنی خارج شدن و تمام شدن است و در اصطلاح کسی است که در باطن کافر و در ظاهر مسلمان است: وجه تسمیهوجه تسمیه منافق از «نفق» به معنی نقب است که از راهی به دین وارد و از راه دیگری خارج می ...
