تلفظ بین المللی : /maq1sˈabeː/ تلفظ : [maq1s'abe:]
لغت نامه دهخدا
مقصبة. [ م َ ص َ ب َ ] (ع ص ) ارض مقصبة؛ زمین بسیارکلک و بسیارنی . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). زمینی که در آن کلک و نی بسیار باشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || (اِ) موضع نی . (از اقرب الموارد). جای روییدن نی . (از اقرب الموارد).
( مقصبة ) مقصبة. [ م َ ص َ ب َ ] ( ع ص ) ارض مقصبة؛ زمین بسیارکلک و بسیارنی. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). زمینی که د...
