مُقَرّبُ الحَضْرَتعنوان عمومی که به بزرگان دربار اطلاق می شده است. این عنوان در دورۀ صفویه به طبقه ای از رجال گفته می شد که افرادی متدین، امین و مسن بودند و سال ها پیشینه خدمتگزاری داشتند. ایشان غالباً در دستگاه ایشیک آقاسی باشی یا دستگاه ناظر بیوتات سلطنتی خدمت می کردند. شب و روز در حرمسرای دربار حاضر بودند و قاپوچیان (دربانان) و ایشیک آقاسی های (مسئول تشریفات)حرم از آن ها پیروی می کردند.wikijoo:...