معنی کلمه : مقذیه
لغت نامه دهخدا
مقذیة. [ م َ ذی ی َ ] (ع ص ) چشم خاشاک افتاده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). قَذِیّة. قَذِیة. (اقرب الموارد).
( مقذیة ) مقذیة. [ م َ ذی ی َ ] ( ع ص ) چشم خاشاک افتاده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( ازاقرب الموارد ). قَذِیّة. قَذِیة. ( اقرب الموارد ).
