(مُ فَ رِّ ) [ ع . ] (اِفا. ) آنکه یا آنچه که اندوه را از دل دور کند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) آنکه یا آنچه که اندوه را از دل دور کند: [ و سخن گفتم اندرو با حکمائ دینی ... و با حکمائ فلسفی و فضلائ منطقی ببرهانهای عقلی و مقدمات منتج و مفرج ...] ( جامع الحکمتین .۱۸ ) شانه یا آن که آرنج او از بغلش دور باشد .
