تلفظ بین المللی : /mˌaq1armˈɑ/ تلفظ : [m,aq1aRm'A]
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه: غرم (۶ بار)«مَغْرَم» همان گونه که در «مجمع البیان» آمده است، از مادّه «غُرم» (بر وزن جُرْم) در اصل، به معنای ملازم چیزی بودن است، و سپس به همین تناسب، به شخص «طلبکار» و «بدهکار» که یکدیگر را رها نمی کنند، و ملازم همند، «غریم» گفته شده است.«غرامت» نیز، به این تناسب گفته می شود که ملازم انسان است، و تا نپردازند از او جدا نخواهد شد، به «عشق شدید» نیز «غرام» گویند; چون در روح ...
