معانی کلمه : مغتنم
لغت نامه دهخدا
مغتنم . [ م ُ ت َ ن ِ ] (ع ص ) غنیمت شمارنده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اغتنام شود. || دارای غنیمت و توانگر شده و دولتمند. (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
۱. [مجاز] باارزش.
۲. غنیمت شمرده.
۲. غنیمت شمرده.
فرهنگ معین
(مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) غنیمت گیرنده ، غنیمت شمرنده .
(مُ تَ نَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - غنیمت شمرده شده . 2 - غنیمت گرفته شده .
(مُ تَ نَ ) [ ع . ] (اِمف . ) ۱ - غنیمت شمرده شده . ۲ - غنیمت گرفته شده .
(مُ تَ نِ ) [ ع . ] (اِفا. ) غنیمت گیرنده ، غنیمت شمرنده .
(مُ تَ نِ ) [ ع . ] (اِفا. ) غنیمت گیرنده ، غنیمت شمرنده .
فرهنگ فارسی
غنیمت شمرده شده، غنیمت گرفته شده، غنیمت پنداشته شده
( اسم ) ۱ - غنیمت گیرنده . ۲ - غنیمت شمرنده .
( اسم ) ۱ - غنیمت گیرنده . ۲ - غنیمت شمرنده .
مترادف و متضاد
ارزشمند، باارزش
بازیافته، غنیمت
۱. ارزشمند، باارزش
۲. بازیافته، غنیمت
pleasurable (صفت)
عیاش، فرح بخش، لذیذ، لذت بخش، مغتنم