معانی کلمه : مغتبط
لغت نامه دهخدا
مغتبط. [ م ُ ت َ ب َ ] (ع ص ) رجوع به ماده ٔ قبل شود.
مغتبط. [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) خوشحال و شادمان و مسرور. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مُغتَبَط. (اقرب الموارد). || محسود. (غیاث ) (آنندراج ).
فرهنگ عمید
رشک برنده، غبطه خورنده.
فرهنگ معین
(مُ تَ بِ ) [ ع . ] (اِفا. ) رشک برنده ، غبطه خورنده .