معانی کلمه : مطیعا

تلفظ بین المللی : /mˌatiʔˈɑ/ تلفظ :‌ [m,ati?'A]

لغت نامه دهخدا

مطیعا. [ م ُ ] ( اِخ ) نصرآبادی آرد: از تبارزه ساکن عباس آباد اصفهان است. مردی در کمال برشتگی و آرام ، دلنشین خاطرها و مقبول دلها بود. هرگز قدم از طریق ادب بیرون ننهاد. اوقات به تجارت میگذرانید به هند رفته پسرش در آنجا فوت شده اعراض کرده بیمار به اصفهان آمده فوت شد. یکی از اشعارش این است :آهی که مرا از دل پر درد برآیدچون شاهسواریست که از گرد برآیدبرگشتن ما یکجهتان از تو محال است از معرکه عشق مگر گ...

فرهنگ اسم ها

اسم: مطیعا (پسر) (فارسی، عربی) (تلفظ: motieā) (فارسی: مطیعا) (انگلیسی: motiea)
معنی: منسوب به مطیع، ( به مجاز ) کسی که فرمانبردار و مطیع است، ( عربی ـ فارسی ) ( مطیع = اطاعت کننده، فرمانبردار، ا ( پسوند نسبت ) )، ( اَعلام ) مطیعا شاعر ایرانی از مردم تبریز و ساکن اصفهان

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ اسم ها

معانی کلمه : مطیعا

لغت نامه دهخدا

فرهنگ اسم ها

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مطیعا

لغت نامه دهخدا

فرهنگ اسم ها

کلمات مرتبط

نظرات