معنی کلمه : مصبعه
لغت نامه دهخدا
مصبعة. [ م َ ب َ ع َ ] (ع اِمص ) مصبع. تکبر و خودبینی . (ناظم الاطباء). رجوع به مصبع و تکبر شود.
( مصبعة ) مصبعة. [ م َ ب َ ع َ ] ( ع اِمص ) مصبع. تکبر و خودبینی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مصبع و تکبر شود.

مصبعة. [ م َ ب َ ع َ ] (ع اِمص ) مصبع. تکبر و خودبینی . (ناظم الاطباء). رجوع به مصبع و تکبر شود.